Chęć szybkiego i łatwego wzbogacenia się stanowi silną pokusę do stosowania nieuczciwych zachowań zarówno po stronie przedsiębiorców, jak i pracowników, którzy mogą w przyszłości stać się przedsiębiorcami, a co za tym idzie konkurencją na rynku. Opcja założenia własnego biznesu z wykorzystaniem know-how swojego pracodawcy stała się przyczyną rygorystycznego zabezpieczenia umów, które zabraniają pracownikowi podejmowania pracy lub prowadzenia działalności w tej samej branży podczas trwania stosunku pracy i po jego ustaniu. W niniejszym artykule zwrócę uwagę głównie na problem związany z możliwościami rozwiązania takiej umowy w trybie natychmiastowym, bez podania przyczyny i z konsekwencjami prawnymi, jakie z tej sytuacji wynikają.
Zgodnie z art. 1011 Kodeksu pracy w zakresie określonym w odrębnej umowie pracownik nie może prowadzić działalności konkurencyjnej wobec pracodawcy ani też świadczyć pracy w ramach stosunku pracy lub na innej podstawie na rzecz podmiotu prowadzącego taką samą działalność (zakaz konkurencji)1.
W Kodeksie pracy możemy wyróżnić dwa rodzaje umów o zakazie konkurencji:
- umowy zawarte na czas trwania stosunku pracy;
- umowy zawarte na okres po ustaniu stosunku pracy
Pozostałe 91% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
