Każde działanie przedsiębiorstwa na rynku powinno prowadzić do uzyskania szeroko rozumianej przewagi konkurencyjnej, umocnienia pozycji rynkowej lub zwiększenia świadomości marki wśród odbiorców. W teorii rachunku kosztów klasyfikacja wydatków na działalność operacyjną może być przeprowadzona według trzech podstawowych układów: rodzajowego, przedmiotowego oraz podmiotowego.
Ten zakres jednak jest na tyle szeroki, że – patrząc z różnych perspektyw – jesteśmy w stanie przydzielać je również do innych grup. Ponadto dotyczą one całej działalności firmy. Co jednak w przypadku, gdy rozpatrujemy wprowadzenie nowości? Jednym ze sposobów, którego możemy użyć, jest podzielenie nakładów pieniężnych na dwie fazy: przed faktycznym wprowadzeniem produktu na rynek oraz po. Należy bowiem zaznaczyć, że cały proces nie kończy się jedynie na dostarczeniu gotowego wyrobu odbiorcy. Dalsze monitorowanie, jak dana rzecz czy usługa zachowuje się na rynku oraz jak została przyjęta to nadal istotny element składowy całego przedsięwzięcia. Wtedy właśnie możemy zmierzyć skuteczność działań i skorygować je, jeśli to potrzebne. Trzeba jednak pamiętać, że z ewentualną niepomyślnością wiążą się kolejne koszty, w literaturze określane jako mierzalny wskaźnik niepowodzeń. Dodatkowo wyróżnia się także koszty obsługi posprzedażowej, na którą składa się na przykład gwarancja.
Pozostałe 87% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
