Rachunek kosztów zmiennych ma zastosowanie przy podejmowaniu krótkookresowych decyzji zarządczych odnośnie do wielkości produkcji czy świadczenia usług. W rachunku koszów zmiennych określana jest marża na pokrycie kosztów stałych (contribution margin).
W części rachunku kosztów zmiennych od marży na pokrycie odejmuje się koszty stałe, czyli te, które nie zależą bezpośrednio od wielkości produkcji. Należą do nich np. amortyzacja, koszty zarządu, koszty wydziałowe. Ogólna postać rachunku kosztów zmiennych jest następująca:
Przychody ze sprzedaży
- Koszty zmienne
= Marża na pokrycie kosztów stałych (contribution margin)
- Koszty stałe
= Wynik operacyjny
Taka postać rachunku kosztów zmiennych ma zastosowanie do jednorodnej produkcji, czyli optymalnie w sytuacji, gdy jest produkowany jeden rodzaj produktu lub świadczona jest jednorodna usługa. Ujmuje on również wszystkie koszty stałe łącznie w jednej pozycji, bez rozróżnienia, w którym miejscu i na jakim poziomie takie koszty stałe powstają.
W segmentowym rachunku kosztów zmiennych koszty stałe nie stanowią jednego bloku, tylko są podzielone na różne obiekty kosztów, takie jak: poszczególne produkty, grupy produktów, jednostki biznesowe czy przedsiębiorstwo jako całość. Koszty stałe są wtedy wykazywane w dwóch lub więcej poziomach, np.:
- koszty stałe przyporządkowane do produktu,
- koszty stałe przyporządkowane do asortymentów,
- koszty stałe przyporządkowane do wydziałów (centra odpowiedzialności),
- koszty stałe przyporządkowane do całego przedsiębiorstwa.
Na różnych poziomach jest także obliczana marża na pokrycie kosztów stałych wyższego stopnia.
Pozostałe 80% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
