Proces planowania analizowaną w niniejszym cyklu metodą (numery 9-12/2008) na pierwszy rzut oka wydaje się dość skomplikowany. Wynika to z konieczności wykonania wielu założeń i obliczeń. Metoda ta bazuje jednak na prostych oraz logicznych zasadach. Z tego też względu w praktyce planowanie z wykorzystaniem wykresów Gantta nie zawsze musi być trudne.

W poprzedniej części cyklu (numer 10/2008) zostały zaprezentowane pojedyncze elementy składowe systemu planowania ilościowej produkcji. Na bazie tych komponentów należy skonstruować zbiorczy plan produkcji uwzględniający wszystkie zasoby i produkty. Zadanie to polega na wzajemnym skoordynowaniu w czasie ilości wytwarzanych produktów z wydajnością poszczególnych zasobów.

W planowaniu produkcji z wykorzystaniem wykresów Gantta istotnym zagadnieniem jest opracowanie normatywów wykorzystania zdolności produkcyjnych poszczególnych zasobów na rzecz realizacji konkretnych produktów. W zadaniu tym trzeba określić, ile jednostek działalności zasobów należy przeznaczyć na wytworzenie jednej jednostki produktu.

Rozwój nowych technologii oraz wzrost trudności w zarządzaniu przedsiębiorstwami spowodował to, iż tzw. tradycyjne budżetowanie operacyjne jest często krytykowane. Krytyce poddawane są różne aspekty jego funkcjonowania. Zazwyczaj konkluzja kończy się tym, iż: budżetowanie operacyjne jest coraz mniej użyteczne w zarządzaniu przedsiębiorstwem, należy ulepszyć system budżetowania, stanowi ono barierę...

Metoda planowania produkcji z wykorzystaniem wykresów Gantta odnosi się do zakresu ilościowego planowania. Pozwala ona na zaplanowanie takich głównych zagadnień, jak: ilościowy plan produkcji dla poszczególnych zasobów, czas realizacji planowanych zadań na zasobach, czas zakończenia realizacji produkcji.

Opracowanie planu nie może być celem samym w sobie, tak jak i przygotowania budżetu nie można uznać za wystarczające. Osiąganie zaplanowanych celów wymaga przygotowania zarządczego, a zatem wsparcia controllingowego w zakresie właściwej organizacji, doboru systemów wynagradzania motywacyjnego czy też kontroli zgodności osiąganych wyników z ich zakładanym poziomem. Rolą controllingu sprzedaży pozostaje...

Dominacja funkcji produkcji, wyrażona także budżetami odpowiednich centrów odpowiedzialności, w praktyce polskich przedsiębiorstw przeminęła. Kontrola kosztów nabiera znaczenia tylko łącznie z realizacją przychodów. Orientacja sprzedażowa, czy nawet marketingowa, silnie determinuje dziś rentowność i przetrwanie przedsiębiorstw. Tymczasem liczba opracowań dotyczących controllingu sprzedaży pozostaje...