Ryzyko kredytowe jest znane każdemu przedsiębiorstwu finansowanemu kredytami bankowymi. Jego ocena jest nieodzownym elementem uzyskania środków pochodzących z instytucji kredytowych. Niniejszy artykuł został poświęcony ocenie ryzyka kredytowego przedsiębiorstw przy wykorzystaniu jednej z najpopularniejszych metod, tj. metody scoringowej oraz klasyfikacji ratingowej dokonywanej na podstawie scoringu.

Ocena ryzyka kredytowego przedsiębiorstw

Z ogólnej definicji wynika, że ryzyko jest prawdopodobieństwem poniesienia straty na skutek podjęcia pewnej decyzji ekonomicznej. Najczęściej ryzyko porównuje się do bliskoznacznej kategorii niepewności. Różnią się one jednak tym, że w przeciwieństwie do niepewności, ryzyko jest kategorią mierzalną, dzięki czemu można je w pewnym stopniu skalkulować1. Jednym z wyróżnianych rodzajów ryzyka jest ryzyko finansowe, wynikające ze zmian w strukturze finansowania działalności przedsiębiorstwa, a więc zmian relacji między kapitałami własnymi i kapitałami obcymi.

W ramach ryzyka finansowego występuje tzw. ryzyko kredytowe, związane z sytuacją, w której kredytobiorca nie dotrzymuje warunków, na jakich uzyskał finansowanie. Banki wypracowały wiele metod oceny tego ryzyka, z których najbardziej znana jest metoda punktowa polegająca na ocenie wskaźników poprzez przyznawanie punktów (tzw. credit scoring).

Ocena ryzyka kredytowego na podstawie metody scoringu kredytowego

Jak wspomniano na wstępie, w artykule przedstawiona zostanie metoda credit scoring wraz ze sporządzaną na jej podstawie klasyfikacją ratingową, będąca obecnie najczęściej stosowaną w bankach metodą oceny zdolności kredytowej. Credit scoring polega na przypisaniu określonej liczby punktów wielkościom o charakterze ilościowym i jakościowym opisującym sytuację kredytobiorcy. Informacje pochodzące z wniosku kredytowego podlegają kwantyfikacji, tj. sprowadzaniu do wartości liczbowych, dzięki czemu ocena wiarygodności kredytowej oraz podjęcie decyzji kredytowej ulegają usprawnieniu2. Przykładowo bank będący kredytodawcą może dokonywać oceny na podstawie następujących kryteriów:

  • sytuacja finansowa przedsiębiorstwa – w tym kontekście ocenie mogą podlegać: rentowność, płynność, sprawność zarządzania oraz poziom zadłużenia,
  • wielkość przedsiębiorstwa – ocena wielkości dokonywana jest na przykład na podstawie kryterium obrotów na rachunku bieżącym przedsiębiorstwa,
  • profil działalności,
  • zabezpieczenia w postaci posiadanego majątku.

Pozostałe 84% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.

Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułu

Możesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.

Ulubione Drukuj

Zobacz również

Spotkanie controllingowe, które ma sens – jak prowadzić rozmowy o wynikach z biznesem?

Spotkanie controllingowe, które ma sens – jak prowadzić rozmowy o wynikach z biznesem?

„Tradycyjne” spotkania controllingowe, zwłaszcza w obliczu pogarszających się wyników, zbyt często przybierają formę przesłuchań. Menedżerowie, szukając „alibi", zasłaniają się czynnikami zewnętrznymi, takimi jak pogoda, inflacja, ewentualnie konkurencja, podczas gdy controller wchodzi w rolę „policjanta". Taka dynamika prowadzi jedynie do frustracji i blokuje generowanie konstruktywnych, realnych działań.

Czytaj więcej

Rachunek kosztów działań (Activity Based Costing) jako nowoczesne narzędzie controllingu w XXI w.

Rachunek kosztów działań (Activity Based Costing) jako nowoczesne narzędzie controllingu w XXI w.

Współczesna gospodarka, charakteryzująca się dynamicznymi zmianami technologicznymi, globalizacją oraz wzrostem konkurencyjności, stawia przed przedsiębiorstwami coraz większe wyzwania w zakresie zarządzania kosztami i efektywności działania. W erze automatyzacji, robotyzacji i złożonych struktur organizacyjnych tradycyjne podejścia do rachunku kosztów, takie jak rachunek kosztów pełnych czy zmiennych, przestają wystarczać do precyzyjnego odwzorowania rzeczywistej sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na te wyzwania powstał rachunek kosztów działań (Activity-Based Costing, ABC) – nowoczesna metoda opracowana przez Roberta Kaplana i Robina Coopera, która umożliwia bardziej dokładne przypisywanie kosztów pośrednich do produktów, usług czy klientów. Niniejszy artykuł wyjaśnia m.in. procedurę ABC oraz zalety i wady tej metody.

Czytaj więcej

Polecamy

Przejdź do

Partnerzy

Reklama

Polityka cookies

Dalsze aktywne korzystanie z Serwisu (przeglądanie treści, zamknięcie komunikatu, kliknięcie w odnośniki na stronie) bez zmian ustawień prywatności, wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych przez EXPLANATOR oraz partnerów w celu realizacji usług, zgodnie z Polityką prywatności. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

Usługa Cel użycia Włączone
Pliki cookies niezbędne do funkcjonowania strony Nie możesz wyłączyć tych plików cookies, ponieważ są one niezbędne by strona działała prawidłowo. W ramach tych plików cookies zapisywane są również zdefiniowane przez Ciebie ustawienia cookies. TAK
Pliki cookies analityczne Pliki cookies umożliwiające zbieranie informacji o sposobie korzystania przez użytkownika ze strony internetowej w celu optymalizacji jej funkcjonowania, oraz dostosowania do oczekiwań użytkownika. Informacje zebrane przez te pliki nie identyfikują żadnego konkretnego użytkownika.
Pliki cookies marketingowe Pliki cookies umożliwiające wyświetlanie użytkownikowi treści marketingowych dostosowanych do jego preferencji, oraz kierowanie do niego powiadomień o ofertach marketingowych odpowiadających jego zainteresowaniom, obejmujących informacje dotyczące produktów i usług administratora strony i podmiotów trzecich. Jeśli zdecydujesz się usunąć lub wyłączyć te pliki cookie, reklamy nadal będą wyświetlane, ale mogą one nie być odpowiednie dla Ciebie.