Prawidłowa ewidencja całego majątku firmy wiąże się z koniecznością odpowiedniej klasyfikacji i rozdzielenia dokonanych przez przedsiębiorstwo zakupów. W zależności od ich wartości oraz przeznaczenia przedsiębiorca powinien dokonać oceny czy dany składnik majątku należy zaliczyć do środków trwałych, wyposażenia czy też uznać go za zwykły wydatek. Ich prawidłowa kategoryzacja ważna jest zarówno pod względem księgowym, jak i podatkowym.

Środki trwałe

Podstawowa definicja środków trwałych została zawarta w ustawie z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2018 r. poz. 395, dalej UOR), w myśl art. 3 ust. 1 pkt 15 środki trwałe określone zostały jako rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

  • nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego gruntu, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
  • maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
  • ulepszenia w obcych środkach trwałych,
  • inwentarz żywy.

W ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, dalej ustawa o PIT) nie wskazano wprost definicji środków trwałych. Zostały wymienione jedynie w art. 22a ww. ustawy składniki majątku, które zakwalifikowane jako środki trwałe podlegają amortyzacji.

Zgodnie z przepisami, aby dany składnik majątku mógł zostać zaliczony do środków trwałych, powinien on spełniać jednocześnie następujące warunki:

  • składnik majątku stanowi własność lub współwłasność podatnika,
  • jest on nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
  • kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
  • składnik majątku musi być o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok,
  • wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu,
  • wartość początkowa danego składnika powinna przekraczać kwotę netto 10 000 zł.

Dostęp możliwy dla zalogowanych użytkowników serwisu. Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.

Zaloguj Zamów prenumeratę

Zobacz również

Ujmowanie kosztów finansowania zewnętrznego wg MSR 23

CiRZ_02_45.jpg

Finansowanie nabycia lub wytwarzania nowego składnika aktywów z kredytu czy pożyczki wiąże się z dodatkowymi kosztami, takimi jak odsetki, prowizje czy ubezpieczenie kredytu. Stanowią one koszty finansowania zewnętrznego. Temat ten został szczegółowo opisany w Międzynarodowym Standardzie Rachunkowości nr 23: Koszty finansowania zewnętrznego.

Czytaj więcej

Zastosowanie MSSF po raz pierwszy

CiRZ_02_41.jpg

Ustawodawca w ustawie o rachunkowości umożliwił wybranym podmiotom dobrowolne przejście na sporządzanie sprawozdań finansowych zgodnie z MSSF/MSR. Wybór ten wiąże się zarówno z korzyściami, jak i trudnościami, które przedsiębiorca może spotkać, gdy będzie sporządzać sprawozdania finansowe zgodnie z MSSF po raz pierwszy.

Czytaj więcej

Mikrorachunki w biurze rachunkowym – korzyści i zagrożenia

CiRZ_02_36.jpg

Od 1 stycznia 2020 r. każdy podatnik posiada swój własny indywidualny rachunek podatkowy (mikrorachunek). Biura rachunkowe muszą pamiętać, by wprowadzić numery mikrorachunków swoich klientów do używanych przez siebie systemów księgowych, tak, by każdą płatność z tytułu PIT CIT i VAT wykonywać na indywidualny rachunek podatkowy podatnika (klienta biura rachunkowego).

Czytaj więcej

Numer bieżący

Polecamy

Przejdź do

Partnerzy

Reklama