Międzynarodowy Standard Rachunkowości nr 39 jest bardzo ważny, gdyż odnosi się do sporej części bilansów, szczegółowo ustalając normy ujmowania i wyceny instrumentów finansowych. MSR 39 ujednolica sposób ujmowania różnego rodzaju transakcji finansowych w wielu krajach, co ma znaczenie dla inwestorów podejmujących decyzje.
Cel i zakres MSR nr 39
Zgodnie z zapisami MSR nr 39 celem standardu jest określenie zasad ujmowania i wyceny aktywów finansowych i zobowiązań finansowych, a także niektórych umów kupna lub sprzedaży niefinansowych składników majątkowych. Wymagania dotyczące prezentacji informacji o instrumentach finansowych zostały określone w MSR 32 Instrumenty finansowe: prezentacja, natomiast wymagania dotyczące ujawniania informacji o instrumentach finansowych ujęto w MSSF 7 Instrumenty finansowe: ujawnianie informacji.
Standard ten znajduje zastosowanie w odniesieniu do wszystkich instrumentów finansowych, z wyjątkiem:
- udziałów w jednostkach zależnych, stowarzyszonych lub wspólnych przedsięwzięciach. Jednostki stosują MSR 39 do instrumentów pochodnych powiązanych z udziałami w jednostkach zależnych, stowarzyszonych i wspólnych przedsięwzięciach, jeżeli instrumenty te nie podlegają definicji instrumentu kapitałowego jednostki zgodnie z MSR 32;
- skutków transakcji umów leasingowych, chyba że dotyczą one:
- należności leasingowych wykazanych przez finansującego podlegających zasadom wyłączania i aktualizacji z tytułu utraty wartości,
- zobowiązań z tytułu leasingu finansowego wykazanych przez korzystającego podlegających wyłączaniu zgodnie z MSR 39,
- instrumentów pochodnych wbudowanych w umowy leasingowe podlegających postanowieniom dotyczącym wbudowanych instrumentów pochodnych;
- transakcji związanych z programem świadczeń pracowniczych,
- instrumentów finansowych wyemitowanych przez jednostkę, spełniających definicję instrumentu kapitałowego,
- praw i obowiązków wynikających z tytułu umów ubezpieczeniowych, umów wchodzących w zakres MSSF 4,
- w przypadku łączenia się spółek – umów dotyczących zapłaty warunkowej, ale odnosi się to jedynie do jednostki przejmującej,
- umów kupna/sprzedaży w przypadku łączenia sięjednostek,
- zobowiązań do udzielenia pożyczki innych niż zobowiązania do udzielenia pożyczki opisane w paragrafie 4 MSR nr 39,
- instrumentów finansowych, do których odnosi się MSSF 2,
- praw do płatności ujmowanych jako rezerwa, zgodnie z MSR 37.
Zgodnie z paragrafem 4 MSR nr 39 przepisy standardu dotyczą również zobowiązań do udzielenia pożyczki, które:
- jednostka wyznaczyła jako zobowiązania finansowe wyceniane w wartości godziwej przez wynik finansowy,
- mogą być rozliczane netto w środkach pieniężnych bądź poprzez dostarczenie lub wyemitowanie innego instrumentu finansowego,
- są poniżej rynkowej stopy procentowej.
MSR nr 39 dotyczy również kontraktów kupna lub sprzedaży składników niefinansowych, które mogą być rozliczone netto w środkach pieniężnych lub innych instrumentach finansowych lub poprzez wymianę instrumentów finansowych.
Pozostałe 80% artykułu dostępne jest dla zalogowanych użytkowników serwisu.
Jeśli posiadasz aktywną prenumeratę przejdź do LOGOWANIA. Jeśli nie jesteś jeszcze naszym Czytelnikiem wybierz najkorzystniejszy WARIANT PRENUMERATY.
Zaloguj Zamów prenumeratę Kup dostęp do artykułuMożesz zobaczyć ten artykuł, jak i wiele innych w naszym portalu Controlling 24. Wystarczy, że klikniesz tutaj.
