W ostatnich latach można zauważyć, iż pracodawcy chcąc pokazać się w pozytywnym świetle na rynku pracy, zdecydowali się na coraz częstsze oferowanie dodatkowych benefitów i świadczeń dla pracowników, by przyciągnąć osoby wyróżniające się na rynku pracy i zaskarbić sobie ich lojalność. Takie świadczenia mogą przyjmować różne formy, również niepieniężne, co często wiąże się z problemem ich wyceny i ujęcia w czasie w księgach rachunkowych. Zagadnienia te regulują zapisy MSR 19 Świadczenia pracownicze.

Cel i zakres MSR 19

Celem standardu jest uregulowanie rachunkowości świadczeń pracowniczych oraz ujawniania informacji na ich temat, a w szczególności:

  1. zobowiązań, gdy pracownik wykonywał pracę w zamian za świadczenia pracownicze, które mają być wypłacone w przyszłości oraz
  2. kosztów, gdy jednostka wykorzystuje korzyści ekonomiczne, wynikające z pracy wykonanej przez pracownika, w zamian za świadczenia pracownicze.

    Świadczenia pracownicze, do których stosuje się MSR 19, obejmują świadczenia wynikające ze:

  1. sformalizowanych programów lub innych sformalizowanych ustaleń między jednostką a jej poszczególnymi pracownikami, grupami pracowników i ich przedstawicielami;
  2. wymogów prawnych lub ustaleń branżowych, na podstawie których jednostki są zobowiązane do wpłacania składek na rzecz krajowych, państwowych, branżowych i innych wielozakładowych programów; lub
  3. niesformalizowanych praktyk, które powodują powstanie zwyczajowo oczekiwanego obowiązku. Niesformalizowana praktyka powoduje powstanie zwyczajowo oczekiwanego obowiązku w wypadku, gdy jednostka nie ma realnej możliwości niezapłacenia świadczeń pracowniczych.

    Zgodnie ze standardem, świadczenia pracownicze obejmują:

  1. krótkoterminowe świadczenia pracownicze, jak pensje i składki na ubezpieczenie społeczne, płatny urlop wypoczynkowy i płatne zwolnienia chorobowe, udziały w zyskach i premie oraz świadczenia niepieniężne (jak opieka medyczna, zakwaterowanie, samochody oraz darmowe bądź dotowane dobra lub usługi) na rzecz obecnych pracowników;
  2. świadczenia po okresie zatrudnienia, jak emerytury, pozostałe świadczenia emerytalne, emerytalne ubezpieczenie na życie albo emerytalna opieka zdrowotna;
  3. pozostałe długoterminowe świadczenia pracownicze, w tym urlop udzielany pracownikom z tytułu wysługi lat, urlop naukowy, jubileusz bądź inne długoterminowe świadczenia pracownicze, długoterminowe świadczenia rentalne oraz, jeśli nie są one płatne w całości w okresie 12 miesięcy od zakończenia okresu, udziały w zyskach, premie i odroczone wynagrodzenie; oraz
  4. świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy.

Krótkoterminowe świadczenia pracownicze

Zgodnie z definicją zawartą w standardzie, krótkoterminowe świadczenia pracownicze to świadczenia pracownicze (inne niż świadczenia z tytułu rozwiązania stosunku pracy), które są w całości należne w ciągu 12 miesięcy od zakończenia okresu, w którym pracownicy wykonywali związaną z nimi pracę. Zaliczamy do nich:

  • wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne;
  • krótkoterminowe płatne nieobecności, takie jak płatny urlop wypoczynkowy i płatne zwolnienie chorobowe;
  • wypłaty z zysku i premie przypadające do wypłaty w ciągu 12 miesięcy od zakończenia okresu, w którym pracownicy wykonywali związaną z nimi pracę;
  • świadczenia niepieniężne dla aktualnie zatrudnionych pracowników, takie jak opieka medyczna, mieszkania służbowe, samochody i inne nieodpłatnie przekazywane lub subsydiowane towary lub usługi.

Krótkoterminowe świadczenia dla pracowników jednostka ujmuje w księgach rachunkowych w przewidywanej i niezdyskontowanej wartości jako:

  • zobowiązanie (bierne rozliczenia międzyokresowe kosztów), po potrąceniu wszelkich kwot już zapłaconych. Jeśli kwota już zapłacona przekracza niezdyskontowaną wartość świadczeń, jednostka ujmuje tę nadwyżkę jako składnik aktywów (czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów) oraz
  • jako koszty, chyba że inny standard wymaga uwzględnienia tych świadczeń w koszcie wytworzenia składnika aktywów.

Full access available for logged users only. Log in or select best subscription option here..

Log in Order a subscription

Also check

Zasada memoriału w rachunkowości

CiRZ_237_43.jpg

Wszystkie jednostki, które prowadzą księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości są zobowiązane do stosowania nadrzędnych zasad rachunkowości. Stosowanie zasad rachunkowości zapewnia rzetelny, bezbłędny, sprawdzalny i na bieżąco uzyskiwany obraz sytuacji majątkowej i finansowej jednostki. Poprawne stosowanie zasad warunkuje wiarygodność danych zawartych w księgach rachunkowych i sprawozdaniach finansowych. Kolejną z zasad, które opisujemy na łamach magazynu, jest zasada memoriału.

Read more

KSR 3 Niezakończone usługi budowlane - po zmianach w 2019 r.

CiRZ_237_18.jpg

Krajowy Standard Rachunkowości nr 3 „Niezakończone usługi budowlane” obejmuje szczególną branżę budowlaną, w której usługi realizowane są w długim okresie. Taki czas wykonania usług powoduje często rozbieżności w ich wycenie i ujęciu w księgach rachunkowych, które powinny być prowadzone zgodnie z zasadą memoriału oraz zasadą współmierności przychodów i kosztów, co nakazuje przypisać poszczególnym okresom, w których wykonano świadczenia, dotyczące ich przychody i koszty. Takie podejście rodzi zatem wiele wątpliwości. Problem ten został szczegółowo opisany w KSR nr 3.

Read more

Zasada współmierności w rachunkowości

CiRZ_5_43.jpg

Rachunkowość to sztuka rejestrowania, klasyfikowania i sumowania operacji gospodarczych w szczególny sposób, zgodnie z ustawą o rachunkowości, a także innymi ustawami, np. ustawą o podatku od towarów i usług, ustawą o podatku dochodowym od osób prawnych lub fizycznych. Rachunkowość to też język biznesu, którym posługuje się świat gospodarki. Język ten wykorzystuje metody, zasady, koncepcje, standardy zawarte w obowiązujących przepisach prawnych. Jedną z ważniejszych zasad jest zasada współmierności przychodów i związanych z nimi kosztów.

Read more

Current issue

Polecamy

Go to

Partners

Reklama