Zdarzenia następujące po zakończeniu okresu sprawozdawczego

Ustawodawca w art. 54 ust 1 Ustawy o rachunkowości z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn. Dz.U. z 1994 r., poz. 351, z późn. zm., dalej uor) bardzo ogólnie normuje zasady ewidencji zdarzeń, które miały miejsce po sporządzeniu sprawozdania finansowego, ale przed jego zatwierdzeniem. Tematyka ta bardziej szczegółowo została opisana w Krajowym Standardzie Rachunkowości nr 7 „Zmiany zasad (polityki) rachunkowości, wartości szacunkowych, poprawianie błędów, zdarzenia następujące po dacie bilansu – ujęcie i prezentacja”.

Zamknięcie roku obrotowego

Księgi rachunkowe, co do zasady, zamyka się na dzień kończący rok obrotowy, nie później niż w ciągu trzech miesięcy od tego dnia, co stanowi tak zwane wstępne zamknięcie ksiąg rachunkowych, na podstawie których jednostka sporządza roczne sprawozdanie finansowe. Zatem rozliczenia dotyczące danego okresu mogą napływać przez kolejne trzy miesiące od zakończenia roku bilansowego. Ostateczne zamknięcie ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 12 ust. 4 uor, powinno nastąpić najpóźniej w ciągu 15 dni od zatwierdzenia sprawozdania finansowego za rok obrotowy. Należy podkreślić, iż wszystkie dane zawarte w księgach rachunkowych powinny być kompletne, a więc zgodnie z zasadą memoriału powinny zawierać wszystkie przychody i koszty dotyczące danego roku, dlatego też tak ważne jest prawidłowe ich ujęcie na przełomie roku.

Zdarzenia po dniu bilansowym

Zdarzenia po dniu bilansowym są to zdarzenia, które miały miejsce pomiędzy dniem bilansowym a dniem, w którym zostało zatwierdzone sprawozdanie finansowe oraz mogą dostarczyć informacji mających wpływ na stan aktywów i pasywów na dzień bilansowy lub wskazujące na stan zaistniały po dniu bilansowym. Zdarzenia takie można podzielić na te, które należy uwzględnić w bilansie oraz w rachunku zysków i strat lub też takie, które wymagają co najwyżej uwzględnienia w informacji dodatkowej.