Czynny żal w praktyce

Czynny żal to oświadczenie o popełnieniu czynu zabronionego, jest on bezskuteczny między innymi, jeżeli zostanie dokonany w czasie, gdy organ ścigania miał już wyraźnie udokumentowaną wiadomość o popełnieniu przestępstwa skarbowego lub wykroczenia skarbowego. Oprócz uiszczenia całej wymagalnej należności publicznoprawnej, uszczuplonej w wyniku czynu zabronionego, należy pamiętać o złożeniu tego zawiadomienia szczególnie, że katalog przestępstw skarbowych i wykroczeń skarbowych jest szeroki i złożenie czynnego żalu nie zawsze wiąże się wyłącznie z uszczupleniem podatku.

Czynny żal

Instytucja czynnego żalu została uregulowana w art. 16 par. 1 ustawy z dnia 10.09.1999 r. Kodeks karny skarbowy/tekst. jednolity Dz. U. z 2021 r. poz. 408/. Zgodnie z art. 16 par.1: „Nie podlega karze za przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe sprawca, który po popełnieniu czynu zabronionego zawiadomił o tym organ powołany do ścigania, ujawniając istotne okoliczności tego czynu, w szczególności osoby współdziałające w jego popełnieniu”. Przepis ten stosuje się tylko wtedy, gdy w terminie wyznaczonym przez uprawniony organ postępowania przygotowawczego uiszczono w całości wymagalną należność publicznoprawną, uszczuploną popełnionym czynem zabronionym, jeśli czyn zabroniony nie polega na uszczupleniu należności, a orzeczenie przepadku przedmiotów jest obowiązkowe (np. gdy przedmiot pochodzi bezpośrednio z przestępstwa skarbowego) – wtedy sprawca czynu zabronionego zainteresowany skorzystaniem z dobrodziejstw czynnego żalu powinien złożyć te przedmioty lub uiścić ich równowartość pieniężną.