Koncepcja „niebieskiego i czerwonego oceanu” zakłada funkcjonowanie w przestrzeni biznesowej dwóch oddzielnych obszarów: „niebieskiego i czerwonego oceanu”. Pierwszy oznacza gałęzie przemysłu, które obecnie jeszcze nie istnieją – nieznane rynki, nieobjęte konkurencją. Drugi reprezentuje branże już istniejące – znane rynki zbytu. Jak wykorzystać model do budowania przewagi konkurencyjnej i budowania pozycji rynkowej?

Koncepcja „niebieskiego i czerwonego oceanu” (ang. Blue and Red Ocean Model) stanowi metodę implementacji strategii opracowaną przez Kima i Mauborgne`a (2004; 2005a; 2005b; 2010). Strategia „niebieskiego i czerwonego oceanu” jest przykładem skutecznego przeprowadzania zmian będących kluczowym źródłem rozwoju przedsiębiorstwa (Tushman, O’Reilly 1997). W przeciwieństwie jednak do konwencjonalnych modeli strategicznych, podstawą modelu „niebieskiego i czerwonego oceanu” jest nie tyle wprowadzanie zmian, co raczej zasada stabilności (równowagi) (Lindic, Bavdaz, Kovacic 2012, s. 929).

Model zakłada funkcjonowanie w przestrzeni biznesowej dwóch oddzielnych obszarów: „niebieskiego i czerwonego oceanu” (Mirrahimi 2013, s. 39). Pierwszy oznacza gałęzie przemysłu, które obecnie jeszcze nie istnieją – nieznane rynki, nieobjęte konkurencją. Drugi reprezentuje branże już istniejące – znane rynki zbytu (Kim, Mauborgne 2004, s. 77–78; Kim, Mauborgne 2005a, s. 106).

„Niebieskie oceany” tworzone są – co do zasady – poza działającymi już obszarami sektorów. Część z nich pochodzi jednak z fragmentów dotychczasowych „czerwonych oceanów”. W „niebieskich oceanach” zasady gry rynkowej nie są jeszcze określone. Powstają one dopiero wskutek aktywności firm decydujących się wyjść poza dotychczasowe ramy konkurowania. Kreowanie nowych przestrzeni rynkowych w postaci innowacyjnych wizji rozwojowych („niebieskich oceanów”) stanowi konsekwencję rozwijania nowych wyrobów i umiejętności. Z kolei funkcjonowanie w ramach „czerwonych oceanów” implikuje działania ukierunkowane na zdobywanie przewagi konkurencyjnej. „Czerwone oceany” charakteryzują się ustalonymi granicami sektorów oraz ogólnie znanymi zasadami gry rynkowej.

Strategia „niebieskiego oceanu” jest marketingową koncepcją służącą rozwijaniu strategii pozycjonowania produktu w warunkach braku konkurencji (Jones 2010, s. 155). Stanowi ona spójny sposób myślenia strategicznego polegający na tworzeniu nowych rynków zbytu oraz kreowaniu popytu, gdzie reguły konkurencji są nieistotne (Kim, Mauborgne 2005a). Strategia ta dostarcza przedsiębiorstwom wytyczne w zakresie sposobów unikania obszarów o ograniczonej liczbie klientów oraz silnej konkurencji poprzez tworzenie nowych przestrzeni rynkowych pozbawionych konkurujących podmiotów (Kim, Yang, Kim 2008, s. 522). Jej celem jest likwidacja dotychczasowych reguł rynkowych i określenie ich na nowo (Mirrahimi 2013, s. 39).

Full access available for logged users only. Log in or select best subscription option here..

Log in Order a subscription

Also check

Procesy inflacyjne

CiRZ_231_45.jpg

Inflacja to kumulatywny proces wzrostu ogólnego poziomu cen o ciągłym charakterze, związanym z zaburzeniami właściwego funkcjonowania mechanizmu społeczno-gospodarczego. Definicja ta wymaga łącznego spełnienia wszystkich wymienionych w niej kryteriów. Jaki proces jest inflacją, a jaki nią nie jest? Jaki wpływ na poziom inflacji mają oczekiwania inflacyjne? Jak można walczyć z inflacją?

Read more

Efektywne warsztaty kaizen

CiRZ_230_38.jpg
Wdrażając filozofię kaizen czy pracując nad doskonaleniem procesów, niezbędna jest sprawna komunikacja pomiędzy członkami zespołów, jak i pomiędzy samymi zespołami. O skuteczności takiej komunikacji musi świadczyć zarówno ustandaryzowana jej forma, jak również elastyczność i umiejętność szybkiej adaptacji do zmieniających się warunków otoczenia, modyfikacji procesów, ewolucji zespołów, ich kompetencji i doświadczenia. Zwykła codzienna odprawa w celu wymiany wiedzy i doświadczeń nie zapewnia kontrolowanego i trwałego procesu doskonalenia, dlatego też forma warsztatów doskonalenia, a następnie ich realizacja wymagają odpowiedniego przygotowania.
Read more

Model Hoshin Kanri

CiRZ_229_44.jpg
Hoshini Kanri to metoda opracowana w połowie lat 60. XX w. przez japoński podmiot Bridgestone Tire Company w zakresie określania i monitorowania celów. Stanowi rozwinięcie techniki zarządzania przez cele. Jakie są główne założenia zarządzania W SYSTEMI Hoshin Kanri i jak przystąpić do jego implementacji w organizacji?
Read more

Current issue

Polecamy

Go to

Partners

Reklama